Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Nils Lofgren @ Town Hall, Birmingham 19/01/2015

Ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα να οδηγήσω μέχρι το κέντρο του Μπέρμινχαμ και ομολογώ ότι εάν δεν είχα το GPS δεν υπήρχε πιθανότητα να φτάσω εγκαίρως χωρίς να χαθώ. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά.

Ξεκινώντας να γράψω για το καθιερωμένο review μιας συναυλίας σκέφτομαι ότι είναι τελικά δύσκολο αν όχι αδύνατο να το κάνω καθαρά αντικειμενικά. Είναι βλέπετε θέμα γούστου, θέμα καθαρά προσωπικών μουσικών επιλογών. Από την άλλη πλευρά όμως κάποιος που διαβάζει αυτό το κείμενο να μπορεί να πάρει μια γεύση από την χθεσινοβραδυνή μου μουσική-συναυλιακή εμπειρία.

Ο Nils Lofgren για πολλούς είναι «άγνωστος». Όχι όμως για τους «μυημένους» στις μουσικές του Neil Young, Bruce Springsteen, Crosby-Stills-Nash, Lou Reed κ.ά. Ένας πολυτάλαντος μουσικός, ένας υπέροχος κιθαρίστας-πιανίστας, ένας δημιουργός που η διαδρομή του φέτος με ή χωρίς συνεργασίες κλείνει τα 47 χρόνια καριέρας.
Εμφανίστηκε στη σκηνή λίγο μετά τις 8 το βράδυ μέσα σε μια κατάμεστη συμφωνική αίθουσα του «δημαρχείου» του Μπέρμινχαμ (χωρητικότητας περίπου 1200 θέσεων), παίζοντας άρπα στην αρχή του τραγουδιού “Too many milesεδώ και απογειώνοντας το κομμάτι με ένα ανεπανάληπτο σόλο κιθάρας. Αυτό ήταν αρκετό για να ζεστάνει τον κόσμο που μαζεύτηκε εκεί. Αν και μου είναι πολύ δύσκολο να θυμηθώ όλα τα τραγούδια που ακούστηκαν σε μια 2ωρη συναυλία, ακολούθησαν τα: Keith dont go, Shine Silently, Goin Back, No mercy, Black Books, Long May You Run και άλλα.
Ενδιάμεσα άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεων (δαίμονες τις αποκάλεσε) και ευτράπελων με πολλούς αστέρες που συνεργάστηκε. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον «δύστροπο» Neil Young και στο παρασκήνιο που υπήρξε πριν την ηχογράφηση του MTV unplugged και μέχρι εκείνο να προβληθεί τελικά.  Συνεργάτης του ο Greg Varlotta εδώ που έκανε κυριολεκτικά τα πάντα: τραγούδησε, έπαιξε πιάνο, κιθάρα, τρομπέτα, χόρεψε κλακέτες!  Εκείνο όμως που ξεχώρισε και που έκανε τον κόσμο να σηκωθεί από τις θέσεις του ήταν το απίστευτο φινάλε όταν ο Greg άρχισε να χορεύει κλακέτες συνοδεία της κιθάρας του Nils. Το επανέλαβαν άλλη μια φορά στο encore μαζί και ενώ ο Nils έπαιζε συγχρόνως κιθάρα! (I Came To Dance).


Ιδιαίτερη στιγμή και μοναδική εμπειρία ήταν μετά το τέλος της συναυλίας όπου ο Nils βγήκε στο φουαγιέ με την ακουστική του κιθάρα, έσφιξε όσα χέρια βρήκε μπροστά του, υπέγραψε μπλουζάκια και cd και μας έπαιξε με την κιθάρα του μερικά από τα κομμάτια που «δεν πρόλαβε» να παίξει εντός σκηνής!  Δέχτηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις, δέχτηκε παραγγελιές αλλά δυστυχώς δεν δέχτηκε να βγάλουμε φωτογραφίες. Αυτό ίσως να ήταν και το μόνο αρνητικό της χθεσινής βραδιάς. Υπήρξε πολύ αυστηρός έλεγχος για φωτογραφίες και βίντεο οπότε να με συγχωρείτε, αλλά όλα αυτά που τράβηξα ήταν κάτω από μεγάλη πίεση.







Υ.Γ. Προς τους φίλους μου του NoSurrender δηλώνω ότι έκανα το καθήκον μου! It's up to him now!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου