Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Camera Obscura, The Institute, Birmingham, 30/05/2014 - Η συναυλία

  Επιτέλους συναυλία! Μέσα σε μια πληθώρα επιλογών αυτή την περίοδο, με ονόματα μικρά και μεγάλα να "στολίζουν" τις συναυλιακές αίθουσες, επέλεξα αυτή τη φορά κατά τύχη ομολογώ, να παρακολουθήσω ένα σχετικά άγνωστο στους πολλούς συγκρότημα που όμως έχει ιστορία από το 1996. Αναφέρθηκα στην τύχη καθώς ο κύριος στόχος μου ήταν να δω τον Paul Heaton και την Jaquie Abott (πρώην Housemartins και Beautiful South), αλλά έπεσα σε sold out από τον Μάρτιο! Για καλή μου τύχη την ίδια ημερομηνία, στον ίδιο χώρο, οι σκωτσέζοι Camera Obcura μου φάνηκαν οικονομικά προσιτοί και ελκυστικοί σύμφωνα με τα δείγματα της δουλειάς τους. Τελικά δε με διάψευσαν τηρουμένων των αναλογιών και εξηγούμαι: 

   Το οδοιπορικό ήταν σχεδόν το ίδιο με την προηγούμενη συναυλία που παρακολούθησα. Πενήντα λεπτά με το τρένο, πέντε λεπτά πεζοπορία και βρέθηκα μπροστά στο Institute. Ένα κλασικό κτίριο, εντυπωσιακό που μοιάζει εξωτερικά περισσότερο με βιβλιοθήκη παρά με χώρο που δίνονται συναυλίες.

   Στο εσωτερικό του φιλοξενεί δυο χώρους. Έναν μεγάλης χωρητικότητας (σε αυτόν ήταν ο Paul Heaton) και έναν μικρότερο με την ονομασία "The library". Μου θύμισε λίγο το metal basement στις αρχές της δεκαετίας του 90 στις Σέρρες. Υπόγειο, σκοτεινό με δυο μπαρ απέναντι από το άλλο και η σκηνή. Χωρητικότητας περίπου 500 ανθρώπων έτσι όπως το υπολόγισα. Πέτυχα να βρίσκομαι μια ανάσα από τη σκηνή και μπορώ να πω ότι κατέγραψα αρκετά πράγματα. 
   Μετά περίπου μιας ώρας αναμονής εμφανίστηκε ένας τύπος με μια κιθάρα ως support group ονόματι "Cry baby". Τραγούδησε μόνος του με μια ηλεκτρική κιθάρα, εντυπωσίασε με τις φωνητικές του δυνατότητες αλλά και το ιδιότροπο παίξιμό του που θύμισε άλλοτε Morrissey και άλλοτε σερφ της δεκαετίας του 60. (περισσότερα εδώ ).
   Οι Camera Obscura ξεκίνησαν με το Break It to You Gently, ίσως το μεγάλο hit του νέου τους δίσκου Desire Lines. Για ένα συγκρότημα όπως οι Camera που στηρίζονται στα υπέροχα φωνητικά της leader Tracyanne και στο μελωδικό αλλά δεμένο σύνολο οργάνων το συγκεκριμένο hit υποψιάζει το κοινό για το τι θα ακούσει. Ακολούθησαν όπως τα θυμάμαι τα Desire Lines, New Year's Resolution, Do It Again, Every Weekday, French Navy, Let's Get out of this Country, Lloyd, I'm Ready to Be Heartbroken και άλλα. Το κοινό, περίπου 400 άνθρωποι ήταν ιδιαίτερα ένθερμοι σε γνωστά ακούσματα κυρίως προηγούμενων επιτυχιών αλλά με μια πολύ θετική αύρα να ακούσουν περισσότερα. Το τεχνικό μέρος της συναυλίας πάλεψε να υποστηρίξει το μοναδικό ήχο της μπάντας χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στα πρώτα κομμάτια η τραγουδίστρια έκανε μάταια νοήματα στον ηχολήπτη για καλύτερη "επιστροφή" του ήχου στα ακουστικά της, οπότε σε κάποια στιγμή τα έβγαλε και...ησύχασε! 
   Η διάρκεια ήταν πολύ μικρότερη απ'ότι περίμενα, περίπου 1 ώρα και ένα τέταρτο και αυτό ίσως οφείλεται στην πραγματικά μικρή υποστήριξη που είχαν από τον ηχολήπτη. Κοινώς... ξενέρωσαν. Στα αρνητικά στοιχεία θα μπορούσα να προσθέσω και την μικρή έως ανύπαρκτη επικοινωνία με το κοινό, η οποία ουσιαστικά αφορούσε τα πολύ βασικά. 
  Παρόλα αυτά θεωρώ ότι ήταν τίμια συναυλία, μια υπέροχη βραδιά, γεμάτη μουσική, μικρού κόστους ψυχαγωγία που άξιζε κάθε pence!
Εν αναμονή

CryBaby













Υ.Γ. Δε θα μπορούσα να παραλείψω την γνωριμία μου με ένα υπέροχο ζευγάρι από το Λέστερ με τους οποίους μιλήσαμε για τα πάντα ενώ περιμέναμε να αρχίσει η συναυλία.

Υ.Γ.2 Ιδιαίτερη μνεία στα παπούτσια που φορούσε η Tracyanne...
Υπερπαραγωγή


Υ.Γ.3 Βίντεο εδώ και εδώ

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

ΔΙΠΛΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ), ΔΙΠΛΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ)


   Έφτασε λοιπόν ο καιρός για εκλογές. Εκλογές πολύ διαφορετικές για κάθε κράτος της Ευρώπης, αλλά και με μεγάλες ομοιότητες.
   Δυο βδομάδες μας  χωρίζουν από αυτές και έφτασε σήμερα το πρωί του Σαββάτου ο φάκελος με τα ψηφοδέλτια και ο φάκελος αποστολής. Ψηφίζω για τις Ευρωεκλογές αλλά και για τις «δημοτικές-περιφερειακές» εκλογές. Όχι φυσικά στην Ελλάδα. Δικαίωμα ψήφου έχει όποιος ζει και εργάζεται στην Αγγλία εφόσον, και είναι η μόνη προυπόθεση, εγγραφεί στα μητρώα της κοινότητας που βρίσκεται. Έτσι λοιπόν πριν καλά καλά συμπληρώσω δυο χρόνια παραμονής στη χώρα έχω προλάβει να ψηφίσω για την εκλογή τοπικού αστυνομικού διευθυντή και ετοιμάζομαι για τις δυο επόμενες.
   Επιγραμματικά, η εκλογική διαδικασία είναι απλή. Καταρχήν δεν χρειάζεται η φυσική παρουσία σε εκλογικό κέντρο. Δεν υπάρχει εκλογικό κέντρο με την μορφή που έχουμε συνηθίσει εμείς στην Ελλάδα. Εκλογικό κέντρο θεωρείται η έδρα του Δήμου, το Δημαρχείο για την ακρίβεια. Δηλώνει κανείς από πριν εαν θέλει να πάει σε εκλογικό κέντρο ή να ψηφίσει ταχυδρομικώς. Η καταληκτική ημερομηνία για την αποστολή του φακέλου είναι η 22η Μαίου 2014. Μέσα στο φάκελο υπάρχουν δυο ψηφοδέλτια. Ενιαία, με όλους τους «συνδυασμούς»-κόμματα που συμμετέχουν. Ο ψηφοφόρος συμπληρώνει (σταυρώνει) την προτίμησή του μια φορά, συμπληρώνει την ημερομηνία γέννησής του, υπογράφει και στέλνει το φάκελο.
   Μετά τα εισαγωγικά περί της εκλογικής διαδικασίας, ας έρθουμε και στην ουσία. Στο εννιαίο ευρω-ψηφοδέλτιο λοιπόν συμμετέχουν 11 κόμματα όπως θα δείτε και παρακάτω. Κάθε κόμμα που αναγράφεται στο ψηφοδέλτιο έχει και το σλόγκαν που το συνοδεύει και παρακάτω τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών. Εκλογή με λίστα λοιπόν και όχι με σταυρό προτίμησης. Από τα 11 αυτά κόμματα τα 7 αποτελούν το λεγόμενο «ευρωσκεπτιστικό» κομμάτι του πολιτικού κόσμου στη Μ.Βρετανία. Ένα κομμάτι που έχει βρει γόνιμο έδαφος στο εκλογικό σώμα, κοινό στοιχείο εξάλλου με την υπόλοιπη Ευρώπη και συχνά φλερτάρει με ακραίες θέσεις ξενοφοβίας και ρατσισμού.
  Η επιχειρηματολογία των «ευρωσκεπτικιστών» ενδεικτικά μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις φράσεις: «Η μεταρρύθμιση της ΕΕ είναι μάταιη, Οι προοπτικές της χώρας έξω από την Ευρώπη είναι πολύ μεγάλες, Τα δεινά μας εντός της ΕΕ είναι πολλά». Δεν είναι δικά μου λόγια. Δημοσιεύτηκε ένα σχετικό άρθρο στην εφημερίδα Independent στις 11/5/2014.[1]
   Μπορείτε να βάλετε στη θέση της Αγγλίας οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης, θα διαπιστώσετε λίγο ως πολύ τα ίδια αισθήματα, ιδιαίτερα από πολίτες που υποφέρουν λόγω της οικονομικής κρίσης. Το σίγουρο είναι ότι ξέρω τι ΔΕ θα ψηφίσω. Αυτό που δεν ξέρω ακόμα είναι τι θα ψηφίσω. Γι αυτό και θα πέσει διάβασμα όλες αυτές τις μέρες.




[1] http://www.independent.co.uk/news/uk/politics/the-inout-question-why-britain-should-stay-in-the-eu-9213131.html


Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Φεστιβάλ Κλασικού Αυτοκινήτου 2014 - Festival of Motoring 2014 at Stratford-upon-Avon

   Ακριβώς έναν χρόνο πριν είχα γράψει για το Φεστιβάλ Κλασικού Αυτοκινήτου που έλαβε χώρα σε μια μικρή πόλη της Αγγλίας, το Stratford Upon Avon. Μετά λοιπόν την απόλυτη περυσινή επιτυχία οι τοπικές αρχές αποφάσισαν να το περιλάβουν στο καλεντάρι της πόλης και να γίνει θεσμός. Από φέτος λοιπόν και κάθε χρόνο θα γίνεται στην επίσημη αργία του Μαΐου (φέτος έπεσε το διήμερο 04/05-05/05). 
   Η συμμετοχή φέτος ξεπέρασε κάθε δεδομένο. Πάνω από 300 αυτοκίνητα-εκθέματα, πραγματικά έργα τέχνης της βιομηχανίας αυτοκινήτου που με πολύ μεράκι και πολλά χρήματα ξαναζωντάνεψαν στα χέρια των περήφανων ιδιοκτητών τους. 
   Η οργάνωση της εκδήλωσης και φέτος έγινε από την τοπική αυτοδιοίκηση σε συνεργασία με την εταιρία του Δήμου για την προώθηση και προβολή της πόλης StratForward. 
   Ας πάμε τώρα και στα ουσιώδη, πέρα από την εκδήλωση. Ο κάθε ένας που συμμετέχει πληρώνει για να λάβει μέρος 25 λίρες (=30 ευρώ). Συμμετέχει δηλαδή ως εκθέτης και παίρνει μέρος σε δυο "ράλυ" που γίνονται στην ύπαιθρο. Το κέντρο της πόλης αυτό το διήμερο είναι εντελώς κλειστό, εκτός από τα αυτοκίνητα που συμμετέχουν στην εκδήλωση. Παράλληλα υπάρχουν και οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτου που μπορούν να συμμετάσχουν και επίσης πληρώνουν συμμετοχή. Όλα αυτά τα χρήματα ανήκουν στον Δήμο και την "Περιφέρεια". Ένα ποσοστό τους δίνεται ως ενίσχυση σε φιλανθρωπικά κινήματα ή οργανώσεις. Φέτος ήταν η σειρά της οργάνωσης για την αντιμετώπιση του καρκίνου. 
   Να λοιπόν ένας τρόπος να τονώσει κανείς την τουριστική προβολή και ανάπτυξη του τόπου του. Και μιας και στην πατρίδα ετοιμάζονται για αυτοδιοικητικές( τι λέξη και αυτή!) εκλογές, ιδού μια πρόταση εύκολη στην υλοποίηση για επίδοξους Δημάρχους και αντιδημάρχους. Επιτέλους καταργήστε "αντιδημαρχίες πολιτισμού" και δημιουργείστε μια δημοτική επιχείρηση μάρκετινγκ για την προβολή και προώθηση του τόπου.

   Τέλος η ας μιλήσουν οι εικόνες μιας και τα λόγια αδυνατούν να περιγράψουν αυτά τα αυτοκίνητα: