Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Bryan Adams at LG Arena, Birmingham review

Πέρασαν 30 χρόνια από την κυκλοφορία ενός από τους πλέον επιτυχημένους δίσκους της σύγχρονης μουσικής παγκοσμίως. Ένας δίσκος (και μετέπειτα καλλιτέχνης) ο οποίος είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...



Το «οδοιπορικό» μας σήμερα έχει συναυλία. Ροκ συναυλία όπως αυτές που μάθαμε να παρακολουθούμε. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και επιστρέφοντας στην Αγγλία «έπεσε» το μάτι μου σε κάτι γνώριμο από παλιά. Το εξώφυλο του Reckless να δεσπόζει στα μουσικά site ως προπομπός μιας επετειακής συναυλίας τον Νοέμβριο, όχι πολύ μακριά από εδώ. Με κινήσεις μηχανικές, αυτόματες η κατοχύρωση 2 εισητηρίων ήταν γεγονός. Θα ήταν πρώτη «ζωντανή» γνωριμία με τον Κύριο Άνταμς για μένα και τρίτη(!) για τη γυναίκα μου. Ο καιρός πέρασε, ο Νοέμβριος έφτασε όπως και ο καλεσμένος μου από Αθήνα που έκανε το ταξίδι μόνο για αυτό το γεγονός.




Οι τρεις μας λοιπόν το απόγευμα της Τετάρτης ξεκινήσαμε για το LG Arena που αποτελεί ένα μικρό(!) μέρος ενός τεραστίων διαστάσεων εκθεσιακό χώρο (647497 m2 συνολική επιφάνεια από τα οποία τα 186000 m2 στεγασμένα). Το LG Arena, χωρητικότητας 15.700 θεατών βρίσκεται πολύ κοντά στο αεροδρόμιο του Birmingham και με άμεση πρόσβαση στο σιδηροδρομικό σταθμό και στάση λεοφωρείων. Εντυπωσιακό να το φαντάζεσαι ή να το βλέπεις στο χάρτη και σχεδόν ασύλληπτο να το βλέπεις μπροστά σου.


Η συναυλία ξεκινούσε στις 7:30 και παρόλη την αργοπορία μας μέχρι να προσανατολιστούμε, φτάσαμε εγκαίρως και κατευθυνθήκαμε στις θέσεις μας. Εσωτερικά το LG θυμίζει κλειστό γήπεδο μπάσκετ χωρίς όμως δεύτερο διάζωμα και αγωνιστικό χώρο. Παντού θέσεις ακόμα και στην αρένα κάτι που δε μου έκανε καλή εντύπωση στην αρχή. Ο κόσμος είχε κατακλύσει το χώρο, υπολόγισα περίπου 12 με 13 χιλιάδες άτομα κρίνοντας από το γεγονός ότι ελάχιστες θέσεις ήταν κενές. Προς έκπληξη όλων μας η συναυλία άρχισε λίγο πριν τις 8. Από την αρχή ένας καταιγιστικός ροκ ρυθμός με το reckless. Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, που όμως είχε μείνει έξω από τις επιλογές για το δίσκο, (κακώς κατά τη γνώμη μου). Ακολούθησαν όλα τα τραγούδια του δίσκου χωρίς διακοπές ακριβώς όπως είναι η σειρά τους στον δίσκο. Στο Long Gone η προσθήκη φυσαρμόνικας απογείωσε το κομμάτι, ενώ η οπτική υποστήριξη της συναυλίας στην μεγάλη οθόνη πίσω του αφηγούσε κατά κάποιον τρόπο μικρές ιστορίες μερικές από τις οποίες μάλλον είναι δική του παραγωγή λόγω της ενασχόλησής του και με τη φωτογραφία. Μικρή αναφορά έκανε για το It's only Love εδώ που το ηχογράφησε με την Tina Turner στο Birmingham και στο Let Me Down Easy εδώ που ηχογράφησε μαζί με τον Roger Daltrey των Who. Εξήγησε επίσης ότι τα κομμάτια του δίσκου που τελικά έμειναν εκτός δίσκου ήταν πολύ δύσκολη επιλογή αλλά υπήρχε ο περιορισμός των δέκα τραγουδιών που χωράει το βινύλιο. Μην ξεχνάτε ότι το CD δεν υπήρχε το 1984. 
Η βραχνή φωνή του μας εντυπωσίασε, παρά τα 55 χρόνια του μένει ίδια και απαράλαχτη όπως ακουγόταν στα πρώτα άλμπουμ του, όπως και η σκηνική του παρουσία λιτή και γεμάτη ενέργεια. Η συνέχεια της παράστασης είχε μερικές από τις πιο μεγάλες του επιτυχίες, αν και προσωπικά ποτέ μου δε χώνεψα τις γλυκανάλατες μπαλάντες Everything I do και All for Love. Κατέβασε λίγο ταχύτητα σε αυτά τα σημεία, ενώ είχε ξεσηκώσει τον κόσμο αλλά αυτό φάνηκε να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα με μια θάλασσα από οθόνες κινητών τηλεφώνων. Κάποτε το κάναμε με τους αναπτήρες μας, αλλά η ψηφιακή και αντικαπνιστική εποχή έχει πλέον επικρατήσει.


Η μπάντα του είναι ακριβώς η ίδια που τον συνοδεύει σε όλη του την πορεία μέχρι στιγμής. Φαίνεται το δέσιμο μεταξύ τους, ιδιαίτερα σε στιγμές απότομης παύσης για να συμμετάσχει το κοινό. Ιδαίτερη μνεία στον Keith Scott, τον κιθαρίστα, ο οποίος έδωσε την αίσθηση της τέλειας υποστήριξης των τραγουδιών με τους αυτοσχεδιασμούς του και δίκαια θεωρείται από τους καλύτερους του χώρου.

Η διάρκεια της συναυλίας ήταν κάτι παραπάνω από 2 ώρες. Ο Άνταμς εξακολουθεί να γεμίζει στάδια με καλό rock and roll, φαίνεται να απολαμβάνει την τέχνη του και να ξεσηκώνει ακόμα το πλήθος κάνοντας τους να χορεύουν στους διαδρόμους. 

Το setlist της βραδιάς:
Reckless
One Night Love Affair
She's Only Happy When She's Dancin'
Run To You
Heaven
Kids Wanna Rock
It's Only Love
Long Gone
Somebody
Ain't Gonna Cry
Summer Of '69
Let Me Down Easy (acoustic)
(Everything I Do) I Do It for You
If Ya Wanna Be Bad Ya Gotta Be Good
Cuts Like a Knife
Can't Stop This Thing We Started
Please Forgive Me
When You're Gone
(Bryan Adams & Melanie C cover) (acoustic)
18 Til I Die
Cloud #9
The Only Thing That Looks Good on Me Is You

Encore:
You've Been a Friend to Me
C'mon Everybody (Eddie Cochran cover)
She Knows Me (acoustic)
Straight from the Heart (acoustic)
All for Love (Bryan Adams, Rod Stewart & Sting cover) (acoustic)








Ευχαριστώ τον Δημήτρη (κατά κόσμο papdx) που ήρθε από Αθήνα για τη συναυλία και βοήθησε με τις φωτό και τα βίντεο. 



















5 σχόλια:

  1. Κινητά αντι για αναπτήρες?

    πω πω ...
    έχω μεγαλώσει πολύ ρε γαμωτο...

    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχει πολύ μουσική εκεί ρε φίλε και σε ζηλεύω!! Θα ήθελα να τον ακούσω και εγώ that's for sure!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κακό είναι ότι θέλω σπόνσορα για να παρακολουθήσω ότι θα ήθελα. Ευχαριστώ για το σχόλιο.

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Στη βράση κολλάει το σίδερο. Περιμένω...

      Διαγραφή