Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ Ή "ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ";

ΕΤΣΙ;
Ή ΕΤΣΙ;


Προσπαθώντας να βγάλω μια άκρη σχετικά με το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας από το υπόλοιπο Ηνωμένο βασίλειο μίλησα με αρκετούς ανθρώπους, διάβασα πολλά άρθρα και τελικά μπορώ να πω ότι κατέληξα σε ορισμένα συμπέρασματα.
Δε θα μπώ στη διαδικασία να αναφερθώ σε ιστορικά στοιχεία τα οποία μπορεί ο καθένας να βρει κάνοντας μια βόλτα στο διαδίκτιο. Περισσότερο θα σταθώ στο πρακτικό κομμάτι. Με λίγα λόγια δηλαδή τι σημαίνει πρακτικά η ανεξαρτησία (ή μη) της Σκωτίας από το ΗΒ.
Κατά τη γνώμη μου το θέμα έχει τρεις άξονες: Είναι κατεξοχήν πολιτικό τόσο για το πολιτικό μέλλον του Κάμερον όσο και για το αντίστοιχο του Σάλμοντ. Είναι σαφώς οικονομικό, λόγω κυρίως των πετρελαίων που βρέθηκαν τη δεκαετία του 70, αλλά και λόγω της μεγάλης συζήτησης για το δημόσιο χρέος της Μ.Β ως σύνολο, τη λίρα, το ευρώ κλπ. Τέλος είναι και γαιοστρατηγικό για τί σε ενδεχόμενο «ναι» ανοίγει  ο δρόμος και για άλλα δημοψηφίσματα σε άλλες περιοχές της Ευρώπης όπως η Καταλονία, Βασκία, Φλαμανδία, Βαυαρία, Ουαλία.
Ως προς τον πρώτο άξονα, και μόνο το γεγονός ότι σύσσωμη η πολιτική εξουσία του Γουστμίνστερ «εγκαταστάθηκε» στη Σκωτία με σκοπό την προεκλογική εκστρατεία του «όχι» λέει πόσα διακυβεύονται για τον πρωθυπουργικό θώκο (τωρινό και μελλοντικό). Προσθέτοντας την έμμεση παρέμβαση της κατά τα άλλα «ουδέτερης» Ελισσάβετ, φανερώνει έναν πανικό. Έναν πανικό που ξαφνικά μεταδόθηκε μόλις τις τελευταίες εβδομάδες που οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ραγδαία αύξηση του «ναι». Ακολούθησαν πολλές υποσχέσεις, πολλά ανταλλάγματα αλλά και πολλοί εκβιασμοί.
Στο οικονομικό άξονα οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα έσοδα από το πετρέλαιο δε θα κρατήσουν πολύ. Ένα μερίδιο του μέσου όρου των ετήσιων εσόδων από το πετρέλαιο είναι περίπου αυτό που παίρνει η Σκωτία σε φορολογικά έσοδα. Το κράτος πρόνοιας της Σκωτίας θα πρέπει είτε να πάρει λιγότερη χρηματοδότηση, ή οι φόροι θα πρέπει να αυξηθούν. Αυτό απλά θα σήμαινε λιτότητα. Η Σκωτία έχει επίσης μεγαλύτερο δημογραφικό πρόβλημα απ ότι το υπόλοιπο ΗΒ. Αυτό σημαίνει μια συρρίκνωση της φορολογικής βάσης, και  αυξανόμενη δαπάνη για τα ηλικιωμένα άτομα εξαρτώμενα από τις κρατικές συντάξεις και την υγεία . Θα μπορούσε να είναι σε θέση να το αντισταθμίσει αυτό με την ενθάρρυνση της μετανάστευσης. Αλλά μέχρι στιγμής, τα τελευταία 15 χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της μετανάστευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο πηγαίνει νότια και όχι βόρεια. Η μόνη επιλογή είναι η δημιουργία βιώσιμου νομίσματος, η δημιουργία της δική της κεντρικής τράπεζας. Αυτό που πιθανότατα θα αναγκαστεί να κάνει τελικά είναι να προσχωρήσει στην ΕΕ και τελικά το ευρώ. Άραγε έτσι είναι τα πράγματα; Το SNP που είναι το κυβερνών κόμμα στη Σκωτία υποστηρίζει ότι τα οφέλη από πιθανή ανεξαρτησία είναι πολύ μεγαλύτερα από οποιαδήποτε εκβιαστικά διλλήμματα που θέτει το Λονδίνο. Το δυστύχημα είναι ότι δεν δίνει συγκεκριμένες απαντήσεις σε όλα αυτά ποντάροντας στο «πατριωτικό» συναίσθημα. Μην ξεχνάτε ότι το συγκεκριμένο κόμμα είναι το «εθνικιστικό» κόμμα της Σκωτίας με όλα όσα ο όρος κουβαλά.
Προσωπικά δεν παίρνω θέση. Θεωρώ ότι είναι απόλυτο δικαίωμα των Σκωτσέζων να επιλέξουν την ανεξαρτησία τους ή όχι. Δεν έχω πειστεί όμως για την πρόθεσή τους. Ανεξαρτησία για σημαίνει καμμία εξάρτηση από κανέναν. Όταν όμως ακούω από Σκωτσέζους ότι ναι μεν αλλά ναι στην ΕΕ, ναι στη Στερλίνα, ναι στην Ελισσάβετ, ναι στο ενιαίο διαβατήριο, όχι στον διαχωρισμό του κράτους πρόνοιας, τότε για ποιά ανεξαρτησία μιλάμε;
Μιλώντας με συναδέλφους είτε Άγγλους είτε Σκώτους, είναι πεπεισμένοι για την επικράτηση του «όχι». Θεωρούν ότι τα οφέλη από το «δωρεάν» εθνικό σύστημα υγείας, τη φορολογία, την «δωρεάν» εκπαίδευση τη συμμετοχή σε παγκόσμιους οργανισμούς, την επιχειρηματικότητα, είναι περισσότερο ελκυστικά από το συναισθηματικό όραμα μιας ανεξάρτητης Σκωτίας. Μου έκανε δε εντύπωση η φράση ενός συναδέλφου που μου είπε ότι μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στη Σκωτία, θα πρέπει να ακολουθήσει ένα δημοψήφισμα στην Αγγλία εάν τελικά θέλουν τη Σκωτία ή όχι!

Γεγονός είναι ότι είτε «ναι», είτε «όχι», χαμένοι είναι πάντα οι Σκωτσέζοι. Και αυτό γιατί πάντα θα αντιμετωπίζονται κριτικά(sic) από τους Άγγλους. Ως ανεξάρτητοι θα είναι αυτοί που «διέλυσαν» τη Μεγάλη Βρετανία, ως τμήμα τους θα είναι αυτοί που τόλμησαν να αμφισβητήσουν την «ενότητα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου