Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Paul Heaton & Jacqui Abbott live at O2 Academy Birmingham

Η Πέμπτη 10 Μαρτίου ήταν μια δύσκολη ημέρα. Εκτός από τις καθημερινές δραστηριότητες, ρουτίνα πλέον, υπήρχαν στο πρόγραμμα επιπλέον δουλειές που έπρεπε να συνδιαστούν με τον πιο αρμονικό τρόπο ώστε όλα να κυλήσουν ομαλά. Όπως όμως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις, το σύμπαν συνομωτεί εναντίον σου προβάλλοντας τον χρόνο ως ανυπέρβλητο εμπόδιο. Κάπως έτσι ξεκίνησε ακόμη ένα οδοιπορικό στο "γειτονικό" Birmingham για μια προγραμματισμένη κατά τα άλλα συναυλία. Είχαν στραβώσει τόσο τα πράγματα που το GPS αποφάσισε να παραδώσει το πνεύμα του, το κινητό να έχει μια καθυστέρηση στις οδηγίες που έδινε και με λίγα λόγια όλο αυτό οδήγησε σε καθυστέρηση 45 λεπτών και τα νεύρα σε αρνητικά νούμερα. Για καλή μου τύχη δεν έχασα τίποτα. Οι πόρτες δεν είχαν καν ουρές, μπήκα μέσα κατευθείαν, πήρα θέση σχετικά γρήγορα παρά το sold out και σε λιγότερο από μισή ώρα η συναυλία ξεκίνησε. 

Την άνοιξε λίγο πριν τις 8 ο Niall Kelly και η μπάντα του με ένα ημίωρο Folk/Rock set. (Πληροφορίες εδώ και ένα δείγμα εδώ). Ξεχώρισε το κορυφαίο Lady Dancer. 

Σχεδόν αμέσως μετά βγήκαν οι Paul Heaton και Jacqui Abbott παίζοντας τραγούδια από τον νέο τους δίσκο "What Have We Become". Ακολούθησε πανδαιμόνιο στο "Fun" ένα καθαρό Housemartins τραγούδι και η βραδιά κύλησε ακόμα πιο ευχάριστα με τα "Perfect 10", "(Man Is) The Biggest Bitch of All", "D.I.Y." , "The Austerity of Love", "Happy Hour"εδώ, "I ll sail this ship alone"εδώ, "You keep it all in", "Don't marry her"εδώ, "Caravan of Love"εδώ, "A little time"εδώ, "Rotterdam", κ.ά.  Η παράσταση δόθηκε με φοβερό ενθουσιασμό και εντυπωσιακή ακρίβεια από δύο φανταστικές φωνές που ξύπνησαν αναμνήσεις μιας αγαπημένης δεκαετίας.

Ο Paul Heaton δε χρειάζεται καμία εισαγωγή, ο πρώην frontman των Housemartins και των Beautiful South είναι ένας θρύλος της μουσικής με χαρακτηριστική φωνή και με μια ιδαίτερη ικανότητα να δημιουργεί ποιοτικές μελωδίες. Έχει όμως δίπλα του και την συνεργάτιδά του στους Beautiful South, μια γυναίκα με την πιο άμεσα αναγνωρίσιμη φωνή, τη Jacqui Abbott η οποία δένει απόλυτα με τη φωνή του. Η όλη συναυλία έμοιαζε με μια ιστορική αναδρομή στις ένδοξες ημέρες της Britpop και σήμα κατατεθέν ίσως να ήταν η ζακέτα του Heaton που δεν αποχωρήστικε καθόλου παρόλη την ζέστη που επικρατούσε στο χώρο. 


Ήταν μια βραδιά νοσταλγίας, μια σταθερή και ευχάριστη συλλογή της βρετανικής ποπ μουσικής γραμμένη με κοινωνική συνείδηση ​​και μια ιδιόμορφη αίσθηση του χιούμορ. Χιούμορ που ο Heaton φρόντισε να μας υπενθυμίσει πολλές φορές ανάμεσα στα τραγούδια του σχολιάζοντας ποικιλοτρόπως τη ζωή μέσα από όλα τα εώς τώρα βιώματά του.

Το κοινό με εξέπληξε ευχάριστα. Πολύ εκδηλωτικοί, κατέκλησαν την αίθουσα, συμμετείχαν σε κάθε τραγούδι, ανάγκασαν τους πρωταγωνιστές να βγουν δυο φορές στο τέλος μεγαλώνοντας τη διάρκεια της συναυλίας λίγο παραπάνω από τις 2 ώρες. Πριν ένα χρόνο δοκίμασα να τους δω στην ίδια πόλη σε άλλο χώρο αλλά δυστυχώς ήταν sold out μέσα σε λίγες ώρες. Δεν είχα ιδέα το πόσο δημοφιλείς παραμένουν. 

Παρόλες τις δυσκολίες και το άγχος να προλάβω, ήταν μια επιτυχημένη βραδιά. Όχι τόσο γιατί τελικά πρόλαβα, αλλά για το χαμόγελο που μου έδωσαν. Για μέρες. 









Niall Kelly

Niall Kelly











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου